สัดส่วนการขอสินเชื่อของอาคารชุดมีลิฟต์สูงสุดเป็นประวัติการณ์ที่ 67.9% บ้านทัวเทียนต่ำสุดเป็นประวัติการณ์ที่ 14.9%

ในครึ่งปีแรกของปี 2017 สัดส่วนการขอสินเชื่อของบ้านทัวเทียนทั่วไต้หวันอยู่ที่ 25.2% และลดลงเหลือ 14.9% ในครึ่งปีแรกของปี 2026 ซึ่งต่ำสุดเป็นประวัติการณ์ สัดส่วนการขอสินเชื่อของอพาร์ตเมนต์ (公寓) ก็ลดลงในช่วงเวลาเดียวกันเช่นกัน

สัดส่วนการขอสินเชื่อของอาคารชุดมีลิฟต์ขึ้นไปอยู่ที่ 67.9% เพิ่มขึ้น 16.6 จุดเปอร์เซ็นต์จากครึ่งปีแรกของปี 2017 กล่าวอีกอย่างคือ ในสินเชื่อซื้อที่อยู่อาศัยทุก 10 รายการ มีประมาณ 7 รายการเป็นอาคารชุดมีลิฟต์

จวง ซือหมิน รองผู้จัดการห้องวิจัยและพัฒนาของจงซิน เฮาส์ซิ่ง วิเคราะห์ว่า บ้านทัวเทียนมีพื้นที่ใหญ่ มีส่วนแบ่งที่ดินมาก ราคารวมจึงค่อนข้างสูง กลุ่มผู้มีทุนน้อยและผู้ซื้อบ้านหลังแรกต้องเตรียมเงินดาวน์ให้พอและแบกรับสินเชื่อบ้าน ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่าย ส่วนอาคารชุดมีลิฟต์สามารถเลือกขนาดพื้นที่ (ผิง) และช่วงราคารวมได้ตามความต้องการ เกณฑ์การเข้าซื้อจึงยืดหยุ่นกว่า

จวง ซือหมิน ชี้ว่า อาคารชุดมีลิฟต์มีบริการต่าง ๆ เช่น การบริหารจัดการโครงการ การรับพัสดุแทน การขึ้นลงด้วยลิฟต์ และการรวบรวมจัดการขยะ จึงดึงดูดมนุษย์เงินเดือน ครอบครัวที่ทำงานทั้งสองคน และผู้สูงอายุมากกว่า เมื่อครอบครัวขนาดเล็กและกลุ่มคนโสดมีมากขึ้น การเลือกบ้านก็เปลี่ยนจากการมองหาพื้นที่ใหญ่ ไปให้ความสำคัญกับการจัดผังห้องและประสิทธิภาพการใช้พื้นที่

จวง ซือหมิน ยังเห็นว่า สัดส่วนที่ลดลงไม่ได้หมายความว่ามูลค่าทรัพย์สินจะลดลงตามไปด้วย บ้านทัวเทียนที่อยู่ในย่านใจกลางเมืองและมีส่วนแบ่งที่ดินค่อนข้างสูง ที่ดินยังอาจมีพื้นที่ในการรักษามูลค่าหรือการรื้อสร้างใหม่